In memoriam André Swannet

Op 28 juli is André Swannet overleden. Hij maakte zo’n 20 jaar deel uit van ons FCE-netwerk, waarvan meer dan 10 jaar als bestuurslid en we zijn enorm dankbaar voor wat hij betekend heeft voor ons en voor de stichting.

Uitnodigend om even op verhaal te komen 

Op de middagen dat we vergaderden met het bestuur was het altijd fijn om wat eerder te komen. André reisde die dagen vanuit België af naar Utrecht en zorgde er steevast voor dat hij ruim op tijd aanwezig was. Dan zat hij ergens rustig te werken, met zijn mooie leren map op tafel en ging er iets uitnodigends van hem uit. Het was duidelijk dat je even aan mocht schuiven voor een praatje. Op die momenten toonde hij zich geïnteresseerd en maakte hij je met één van zijn gevatte opmerkingen altijd aan het lachen.

Positief en aanstekelijk

Als we tijdens de vergadering ideeën voor een nieuwe koers bespraken, of plannen om iets anders aan te pakken, was André altijd de eerste om hier mogelijkheden in te zien. Hij nam op zulke momenten de tijd om te verwoorden wat hij sterk vond aan het idee, en, doordat hij net andere woorden koos en er kleine dingen aan toevoegde, raakte je zelf nog enthousiaster en kreeg je zin om ermee door te gaan. Zijn passie liet zich soms ook zien doordat hij oprecht verontwaardigd kon zijn over bijvoorbeeld bezuinigingen op L&D activiteiten: dat dóe je toch niet!? In mensen en in de toekomst moet je juist investeren! Een grote kracht was zijn vermogen om vrij te associëren en op die manier onderwerpen te verrijken. Tijdens, maar meestal ook nog enkele dagen na de vergadering, liep onze telefoon vol met linkjes naar interessante artikelen of grappige filmpjes die het onderwerp net op een andere manier belichtten.

Doorgeven van zijn eigen leerplezier

Het eerste contact van André met de FCE was in 2005, toen hij deelnam aan de leergang Corporate Learning (een van de voorlopers van ‘Adviseren & Ontwerpen van Leren in Organisaties’). Hij was uitzonderlijk enthousiast en zeer gedreven. Bovendien nam hij veel kennis en ervaring mee over leren in de praktijk, van de werkvloer bij Philips bijvoorbeeld, maar ook vanuit zijn geliefde sport judo. Die kennis deelde hij ruimhartig.

André was geboeid door alles wat met leren, ontwikkelen en coachen te maken heeft en hij was vanaf het eerste moment een mede-bouwer aan de FCE-community – bijvoorbeeld door het Vlaamse netwerk te versterken. Het was voor ons dan ook niet meer dan logisch dat hij uiteindelijk ook toetrad tot het bestuur van de FCE. Met zijn hart voor leren en zijn positieve insteek kon hij in deze rol zijn eigen ervaringen met ons delen.

Zijn grote betrokkenheid, bij ons persoonlijk en bij het vak, was voelbaar tijdens de vergaderdagen en in de berichtjes die we tussendoor deelden, maar zeker ook op de momenten dat hij deelnam aan FCE-activiteiten. Het vrolijke gezicht van André, druk in gesprek met iemand tijdens het FCE-festival, is gemakkelijk op te roepen. Zijn warm-menselijke kant gaf op een heel eigen manier kleur aan de manier waarop hij bezig was met het vak van Leren en ontwikkelen.

Dankbaar voor wat we meekregen

Nog geen jaar geleden kregen we het onthutsende nieuws dat bij André – of Dré, zoals we hem ook wel noemden – kanker was geconstateerd. Hij heeft zijn werk moeten neerleggen om zich te richten op zijn gezondheid. Toch bleef hij gedurende deze periode op een bijzondere manier met ons in contact en moedigde hij ons aan om het vak van leren en ontwikkelen verder te blijven brengen. Het is onvoorstelbaar dat hij het leven zo snel heeft moeten loslaten. We wensen André’s vrouw Petra en zijn andere familieleden die hem zo warm omringden, veel sterkte toe. We denken met veel warmte aan hem en nemen de positieve en ontwikkelingsgerichte insteek van Dré in onze leergangen en ons onderzoekswerk mee.

Namens het bestuur en de directie van de FCE:

Miriam Boer, Luk Dewulf, Paul Keursten, Rob Poell, Saskia Tjepkema, Suzanne Verdonschot, Theo Visser, Rachel van der Werf en Pieterjan van Wijngaarden